Vandaag hebben we een dagje relaxen.
We besluiten naar het Centennial Park te gaan. Hier staat een reproductie van de beroemde Griekse tempel Parthenon. Het park is midden in het centrum van Nashville. De tempel ziet er prachtig uit. Op de eerste verdieping is een museum en op de tweede verdieping staat er een heel groot standbeeld van Athene. Het standbeeld van Athena Parthenos is zo getrouw mogelijk door Alan LeQuire gemaakt. De godin is dertien meter groot en draagt een wapenuitrusting en helm. In haar linkerhand houdt ze een schild en in haar rechter een 1,8 meter hoog standbeeld van Nike. Tussen het schild en de godin steekt een kolossale slang de kop op. Het werk is bekleed met ivoor en 3,6 kg bladgoud.

We lopen wat door het park. Het is al flink warm.

Hierna gaan we winkelen in Lebanon (een outlet centrum). Het is behoorlijk stil. Na 1.5 uur zijn we uitgekeken.

In het hotel rusten we wat uit.
Om half vijf gaan we weer naar Nashville Centrum. Dit keer naar Ryman. B heeft ticket gekocht voor de country muziek.
We willen wat eten. Dit lukt in het Baileys Cafe. We eten weer een Quesidilla. Wel erg lekker. Maar we zijn het Amerikaanse eten nu wel zat.

Na een grondige check zitten we in Ryman. B geniet van de muziek. In een concert van 2 uur – dat bijna 60 dollar kost – wordt flink wat geluld. Tot drie keer toe wordt een ellenlange lijst van de sponsoren genoemd. De host vind zichzelf grappig net al 99% van de mensen. Wij niet dus.
We zijn er voor de muziek..
Klokslag 21:00 uur is het afgelopen, de gordijnen worden meteen dicht getrokken en niemand roep:  We want more!

We moeten een flink stuk lopen naar de parkeergarage. Gelukkig komen we heelhuids aan bij het hotel. Rijden in het donker viel mee. Maar dat willen wij liever niet.

Tot morgen.

Vandaag gaan we de Promised Land route rijden, maar dan wel in de tegenovergestelde richting. Dat is dus dubbelspannend.

Onze eerste stop zou de Beckers Bakerij zijn. Helaas hebben wij die gemist.
De tweede stop was de Rice’s County Ham zijn. We zijn te vroeg dus kunnen wij deze niet bezoeken.

De derde was de Mill in Lebanon. Deze hebben wij overgeslagen.
De Historic Lebanon Square hebben we bezocht. Wat ze hier Antiek/historic noemen, noemen wij goedbedoelde troep. Het ia nogal duur wat in de etalages staat.

Watertown zou volgens het boek prachtige plaats moeten zijn. Helaas ook een vervallen zooitje. Ze hebben wel een supermarktje waar we brood en Starbucks koffie halen.

De Edgar Evins Statepark is een mooi park met een prachtige meer. Dus als je van watersport houdt zit je hier goed.

Het Centre Hill Lake  – was net als dege hele route – niet goed aangegeven. Deze missen wij dus.
Maar in de Rock IslandsSstate Park verdwijnen alle frustraties als sneeuw voor de zon. Want daar zien we de Twin Falls/Great falls. Wat een mooie waterval is dat. Beeldschoon.

Ook de Burgess Falls zijn prachtig.

De VirginFalls slaan we over. Om vier mijl heen en weer te lopen rond 14:30 uur leek ons geen goed idee, ook omdat we nog een lange autorit te gaan hebben.
We zouden hier ook het Bridgestone-Firestone park willen bezoeken, maar dat konden wij niet vinden. Misschien wordt het tijd dat State Parks een betere bewegwijzering verkrijgen.

In het Cumberland State Park komen we er achter dat we nog best ver van Knoxville zitten. En de klok moet een uur verzet worden. Dus slaan we dit park ook over.

We komen op de I-40. Die is best druk. Als we in onze kamer zijn is het ineens buiten donker..

We eten weer ongezond.

Tot later

De eerste route die we rijden is de Roaring Fork Trail. Onze eerste stop zijn de Groto Falls. Dat is 2 km heen en dan weer terug. Hoogte verschil 150 m. Veel klauterwerk. Vol enthousiasme beginnen we hieraan. B krijgt hartkloppingen. Hij stopt ermee. Omdat er vrij veel mensen lopen gaat A alleen verder. Na een flinke wandeling komt ze bij de Grotto Falls aan. Adembenemend mooi.
De terugwandeling was alleen naar beneden. Dus A liep vrij snel naar beneden en was ze kapot toen ze beneden aankwam. Ecco sandalen zijn geweldig!!!!Hierna rijden we naar de Cades Cove. Hier rijden we echt file. Dit is wel waanzinnig mooi..

Vervolgens rijden we via de Rich Mountain Road, een 15 mijl lange weg (dirt road) naar Townsend. Een supergave weg.

We hebben niet veel gereden, maar wel veel gezien.

Als we het hotel bereiken zijn we moe.
We willen gaan eten bij een steakhouse. Er zijn veel wachtenden voor ons. Dus halen we wat Thai op. Deze smaakt echt goed!!!

Tot morgen.