Longview – Astoria – Pacific City – Newport – 268 mijl

We hebben goed geslapen. Na een korte maar wel gezond ontbijt vertrekken we rond 8:00 uur weer. In Longview steken we de Columbia River over. Dan rijden we in colonne naar Astoria. Hier is over de brede monding van Columbia River de Astoria bridge. Een brug die in 1966 gereed kwam en wel 6 km lang is. We rijden deze even heen en weer terug.

Hierna rijden we net als heel Amerika bijna hutje mutje naar Fort Stevens Park. Hier bezoeken we twee stranden. Het is een mooie plek als je strandliefhebber bent. We maken hier wat korte wandelingen over het strand. Bij de Ship Wreck Beach staat een heel oude gestrande boot. Wel grappig om te zien, maar het strand is Wauw! Nu al bevalt de kust in Oregon goed. Zo rijden we van stadje tot stadje.

In Ecola State Park blijven we wel twee uur. Een strand is afgesloten. De naam zijn we even kwijt. Hier is het wandelpad verdwenen door een landsliding. Je kunt er naar toe lopen via een andere weg, maar dit is los zand. En wel steil, dus die doen we niet. Het is wel erg druk, gezellig druk. De auto voor ons, kocht onze kaart voor het park. Dat was weer aardig. We picknicken hier echt leuk.

Bij de Canon Beach willen we de Haystag rock bezoeken, helaas alleen een foto gelukt. Het was erg druk! Dit is een 235 ft hoge rotsblok waar veel vogels op te zien zijn. Wel erg mooi.

Newport – Coos Bay – 146 mijl

We worden wakker in Newport. Het is 56°F. Vrij koud. Het ontbijt bestond uit muffin en ondrinkbare koffie en jus de orange. Dus ontbijten we bij de big M. Daarna naar de Wal-Mart voor een joggingbroek voor A, want het is koud aan de kust van de Pacific.
Rond 9:00 uur beginnen we aan de route.
Eerst maar naar de Devils Punchbowl State Park. Hier zit er een flink gat in de rotsen. Waar de woeste zee tegen aan klotst. Cape Foulwaether bezoeken we ook. Het Visitor Center was dicht. Het waait hier behoorlijk hard.
In Yachats genieten we van het uitzicht en harde wind; de zee is woest. Het is echt mooi!
Bij Yaquina Bay Lighthouse is de wind nog krachtiger. Er is een flinke trap naar beneden die je naar een wildlife refuge area brengt. Er zijn hier veel mosselen en andere schepdieren. Maar het mooist zijn de zeehondjes die hier rondzwemmen en erg happy lijken. Erg mooi! Boven was de wind zo hard dat je mist in je gezicht kreeg, dat het even prikte. Je proefde zout van het water op je lippen. Kissed bij the sea.
Bij Cape Perpetua Overlook kun je 0.5 mijl naar beneden lopen. En van dichtbij de zee zijn agressie zien. Dat is echt waanzinnig. Zoveel energie! Je rent weer naar boven. Het is echt mooi.. dat zeggen we vaak. .. maar is echt zo.. Hierna rijden we naar de weg 5553, hier kunnen we alles van boven bekijken.
Vervolgens picknicken we op een beschutte plek. Even verborgen voor de wind, maar lekker in de zon. Het is gemiddeld 19°C.
Bij de Sea Lions Caves lopen we rond bij het Visitor Center. We hebben geen zin om naar binnen te gaan. Dus rijden we weer weg.. we kopen wel superlekkere chocolade fudge.
De Oregon Dunes zijn erg mooi. Bij de Oregon Dunes Overlook loopt A even in het zand. Fluweel zachte zand. Het is een machtige en mooie hoop zand. Een hoop van 30-40 mijl.
Onze laatste stop is Cape Argo. De wind is steeds heftig. We zijn er nu moe van. We gaan naar ons hotel in Coos Bay.
We eten vlak naast het hotel. Heerlijke simpele eten.
Tot morgen.

Yereka – Susanville – 276 mijl

We hebben een heerlijk ontbijt in het hotel na een nachtje heerlijk slapen. Het is al 75°F als we vertrekken. Het is een prachtig begin van de dag. We rijden met Mt Shasta aan de horizon. De bergtop is nog bedekt met sneeuw. Het landschap is echt mooi. Onze eerste stop is de het bezoeken van de Burney falls. Volgens Theodore Roosevelt is deze waterval is het achtste wereldwonder. We weten niet of dit zo is, maar hij is wel erg mooi. De wandeling naar beneden is een beetje uitdagend, maar zeker waard. Net voor je aan de onderkant bent, is er een regenboog. De mist voelt koud aan. Het is echt waard om deze niet zo bekende waterval te bezoeken.
Hierna rijden een behoorlijk lange weg naar het Lassen Volcano park. We rijden een via een scenic route naar de zuidingang van het park. Helaas is alleen 9 mijl van het park toegankelijk. Wat we zien is heel mooi. Dat is Suphur Works, een borrelende modderpoel. Stinkt naar zwavel. We komen tot de Bumpass Hell Trail. En dan zien we ook waarom de weg afgesloten is. Er is nog heel veel sneeuw. Meters hoog.
Wel leuk dat mensen er toch iets leuks van maken. Veel sneeuw- en ijspret. Hierna rijden we best een saaie weg naar Susanville. Vanwege de afgesloten weg konden we niet de geplande route rijden. We hebben vandaag best veel gereden. We halen wat eten op bij de Panda Express. Heerlijke noedels.
We gaan vroeg naar bed. We zijn op, morgen gaat de wekker vroeg. We gaan terug naar San Francisco.
Tot morgen.