Ellsworth (Maine) – Acadia National Park – Ellsworth – 123 mijl

Volgens de weerberichten wordt het vandaag slecht weer. We worden wakker in een koud en grijs Ellsworth. De temperatuur blijft steken rond de 11 à 12 graden. Rond 14:00 zou het ophouden met regenen. Ongeveer tien jaar geleden waren we hier ook – toen regende het flink. Rond 8:30 uur vertrekken we richtng Acadia National Park. Bij het Visitor Center horen we dat we, vanwege de shutdown, het park gratis mogen bezoeken. Dat is dan weer een meevaller!

Wat een regen! Toch rijden we de route. Het heeft iets magisch: de felgekleurde bomen, de grijze laaghangende wolken, de miezerige regen. Veel wandelingen slaan we over, maar af en toe stappen we uit voor een foto – voor zover dat lukt.

Ondanks het slechte weer is het best druk. Wat hebben we dit gemist!

Bij Bass Harbor Head Lighthouse staan we een uur in de rij. Velen geven het wachten op, maar wij niet – we hebben tijd genoeg. Uiteindelijk blijkt het een piepkleine vuurtoren te zijn. Juist daardoor erg grappig. Ondertussen is de harde regen veranderd in een milde miezer.

Bij een meertje pakken we deze keer de picknickmand niet echt uit maar eten onze heerlijke broodjes en koffie in de auto. Vanmorgen bij het hotelontbijt hadden we gelukkig wat extra lekkers meegenomen.

Bij Jordan Pond waaien we lekker uit. Het is inmiddels 14:00 uur en, zoals beloofd, droog. Eindelijk kunnen we wat meer doen. Wat een prachtig meer!

Bij Sand Beach maken we een mooie wandeling over het strand. Er vindt zelfs een huwelijk plaats – de bruidegom staat te wachten op zijn bruid. Poeh, dat is wel héél romantisch 😄 maar leuk om te zien.

We lopen nog een stuk van de Great Head Trail – een prachtige wandeling met uitzicht op de oceaan en de roodkleurige rotsen.

Bij de Thunder Hole zien we hoe het zeewater met kracht tegen een langgerekte rotsspleet opbotst. Indrukwekkend mooi.

Daarmee is de dag weer compleet.

We rijden met de meute mee terug naar de uitgang. Het is 17:00 uur en al schemerig. Dicht bij het hotel zien we de zon nog even doorbreken. Een perfecte afsluiting van een grijze, maar toch prachtige dag.