Buellton – Morrobay(168 mijl)
Na een eenvoudig ontbijt in de lobby van het hotel vertrekken we uit Buellton rond een uur of 08:00. Het is best fris en we kleden ons weer dik aan. We gaan vandaag Solvang bezoeken, dat is een dorpje waar in het begin van de 20ste eeuw de Deense immigranten aankwamen. Het dorpje is echt prachtig. Mooie gebouwen met vakwerk. Echt een Europees dorpje, waar we de lekkerste koffie hebben gedronken sinds we op 30 mei in het vliegtuig stapten, met een heerlijk stukje Deens gebak. Het was alsof een engeltje op je tong piest in woorden van B. We nemen onze tijd om van onze koffie te genieten. Elke slokje smaakt hemels. Hierna maken we een flink rondje door het dorp. We vonden bij het Visitors centre een informatiefolder waarin een wandelroute was aangegeven. Mooie romantische huizen met tuinen vol met prachtige bloeiende bloemen. Net is iets later dan gepland vervolgen we onze reis.
Door een misgok komen we op de weg CA 154 S ipv van de CA 101. We besluiten deze weg te rijden. Wat een goede keus was dat. Prachtige route door een mooie omgeving. Het is veel akkerbouw. Mooie begroeide bergen en een prachtige Lake Cachuma. We komen weer aan in Santa Barbara. Daar nemen de we CA 101 die vervolgens overgaat in de CA 1.
Onze volgende stop is de missiepost “Mission la Purisima” uit de jaren 1800. Dit was een ruïne geworden, die ze weer opgebouwd hebben om je te laten zien hoe het leven toentertijd was. Het is mooi. Fijn dat er mensen die hier vrijwillig werken. Een oudere meneer verteld ons vol enthousiasme over de geschiedenis. Helaas verstaan we hem niet, hij praat erg onduidelijk, maar hij is enthousiast en dat is het belangrijkste.
We vervolgen onze weg. Onderweg zie je velden vol met heerlijke aardbeitjes en heel veel kool. We stoppen bij een fruitkraam en kopen aardbeien en bramen. We hebben nog nooit zulke lekkere aardbeitjes gegeten. Ook de bramen zijn twee keer zo groot en wel vijfmaal lekkerder dan wij gewend zijn. De aardbeien zijn bloedrood en ontzettend sappig.
Onze reis vervolgen we door mooie bergen en prachtige dalen. Het is inmiddels stukken warmer geworden. Aangenaam met een flinke bries.
In een travelprogramma die wij thuis vaak bekijken, kan even niet op de naam komen, bezoekt onze favoriete motorrijder ook Madonna Inn. Dit hotel/restaurant doet even pijn aan je ogen met zijn knalroze billboard. Het is behoorlijk kitsch. Zo kitsch dat je ergens ver, diep in je hart het mooi vindt. We maken wat foto’s en rijden naar de overkant om te lunchen. B eet weer van die heerlijk french toast met fruit. A eet een lekkere broodje met gegrilde kip, sla en een ontzettend lekkere tomaat en avocado. Aan de overkant is de buurtsuper, hier halen we brood, want we slapen in een hotel zonder ontbijt.
Het is ongeveer 16:00 uur inmiddels. We zijn beetje moe en besluiten naar het hotel te rijden, het is tientallen kilometers verderop.
We checken in, ploffen op bed met heerlijke fruit. B werkt zijn post bij. A slaapt een uurtje. We eten vandaag brood en nog meer fruit. We hebben geen zin om weer naar buiten te gaan. We lezen wat, kijken tv en gaan slapen.
Tot morgen!!