Klamath Falls – Roseburg – 230 mijl

Ondank een rookkamer hebben wij goed geslapen. Het viel mee met de geur. In de toekomst maar beter opletten bij het boeken. Drie keer kijken is blijkbaar niet genoeg. We ontbijten in onze kamer, eten halen we op in lobby. Broodjes, yoghurt. Een simpel, maar goed ontbijt.

We vertrekken rond 8:00 uur richting Crater Lake National Park (is een vulkanisch bassin dat 7.700 jaar geleden ontstond toen Mount Montaza – die 3.600 meter hoog was – instortte. Het meer is 457 meter diep. Het is een lange, maar mooie weg langs een paar meren. Het is zondag, dus ook vrij rustig. Pas enkele mijlen voor het park wordt het druk. We zijn niet de enigen. Het is heerlijk weer. Zo rond de 70F. Het zal een drukke dag worden in het park. We rijden naar de Visitor Center, hier horen we dat de East Rim gesloten is. Er ligt een weg ronddom het meer. We kunnen een deel maar rijden, geen probleem. Bij de volgende stop vinden we met moeite een parkeerplek. Het krioelt er van mensen. We lopen naar het meer. Het is “waaauww” moment. Het een geweldig meer. Mooi blauw en rimpelloos. Na wat stops, niet altijd voor de views, er zijn ook wegwerkzaamheden. We gaan rond 14:00 uur het park uit. Het is zo druk. Advies voor als je ooit het park bezoekt, kom nooit in het weekend en kom vroeg in de ochtend. Want een paar uur wachten voor je het park kunt bezoeken is echt zonde.

We vervolgen onze weg over de OR62 richting Union Creek. Hier maken we een korte, maar mooie wandeling op de Rogue Gorge trail. Het is een wandeling langs het Rogue Gorge River. Een mooie stroomverstelling. Hoe het water de weg baant tussen de rotsen en omgevallen bomen.

We rijden weer terug op de OR62 en daarna OR230 richting Diamond Lake.

In de verte zie je Mount Thielsen liggen. Een prachtige berg nog bedekt met een “beetje” sneeuw. De berg is vaak door bliksem getroffen en heeft daardoor een puntige top gekregen.

De weg hierna wordt erg saai. We rijden door sparrenbossen. Het is een lange en eentonige weg.

Onze volgende stop is: “Watson Falls”. Als we aan de wandeling willen beginnen, horen we van mensen die net terug zijn, dat het een erg steile wandeling is. B haakt gelijk af, hij had nog maar 20 meter gelopen en toen bleek reeds: dat zou het niet worden. A loopt er wel naar toe. Het was zeker een zware wandeling, maar wel de moeite waard. Soms zijn we niet gecharmeerd van de Aziatische toeristen, maar nu kwam dat goed uit. Ze praten vrij hard en dat houdt de beren weg. Wij twijfelen of er beren in Amerika zijn, we zien ze niet.

Hierna rijden we naar het hotel. Rond 18:00 uur zijn we er. We hebben een grote kamer. Een van eerste waar we echt blij mee zijn. We eten heerlijk bij Dennys. B eet een teppan vol met groenten en aardappelen en eitje. A eet rode aardappeltjes met gegrilde kip en courgette. Voor 25 dollar hadden we onze buik vol. Het was nog gezond ook.

Moe, maar voldaan gaan we vandaag naar bed.

Tot morgen

Roseburg – Bend – 230 mijl

We worden in een koud Roseburg wakker. Het is rond de 59F/15C. Best koud in de bergen. We ontbijten bij het hotel. Het was een karig maaltje, er ligt genoeg maar dat lusten wij niet. Cornflakes, havermout etc. Maar goed er ligt een bodem en we zijn happy.

Wat ook nog grappig is om te melden dat je hier – volgens de wet van Oregon – niet zelf mag tanken. Er komt een pompbediende en die tankt voor je.

We rijden op de eerst een stukje op de I-5. Daarna over de OR138 naar Elkton en daarna over de OR99 naar Drain. We doen vandaag niet veel. We rijden en af en toe stappen we uit om van het mooie uitzicht te genieten.

Als we in Brownsville de “Linn County Historical Museum” willen bezoeken, kan dat niet, want het is dicht. Maar zo van de buitenkant was het ook niks. We zijn in Europa toch best verwend met musea. Hier zijn paar oudje huisje en treinstellen bij elkaar al gauw een museum, waar ook nog langs de snelweg met grote borden reclame voor wordt gemaakt, wat in ons ogen niks anders dan een bij elkaar geraapt zooitje is.

In Crawfordville bewonderen we de “Crawfords Covered Bridge” die er gelukkig nog goed uitziet. Het is een 32 meter lange overdekte brug die in 1932 gebouwd is, maar niet meer wordt gebruikt.

Bij de Soda Creek Trail maken we twee wandelingen. Een naar de rivier en een in de bossen. Dat is toch lekker. Het is nog steeds rond de 15C; dat is prima wandel weer.

In Sweet Home eten we heerlijke broodjes bij de Subway.

Hierna rijden we op de US20 naar Bend. De weg is soms best saai, maar kent ook mooie stukken. In de verte zie je mooie bergen, die bedekt zijn met sneeuw.

Als we in Bend aankomen is het er erg druk. Het is een wereldstad. We hebben een mooi hotel met grote kamer.

We eten weer bij Mexicaans. A eet een wok gerecht en B eet Quesedias wat ook erg lekker is.

Tot morgen!