Hope – Kamloops (309 km)

We hebben de hele nacht de goederentrein voorbij horen gaan. Die claxonneerde drie keer en het waren er wel twee treinen per uur. Tussendoor toch wat kunnen slapen.
Om 8:00 uur vertrekken wij richting Yale via Highway 1. We zitten al gauw in de bergen. Wat is het mooi hier. We willen graag de Lady Franklin Rock bezichtigen, helaas hebben wij die niet kunnen vinden. Wel vonden we een mooie plek bij de Fraser River. Het is er ontzettend mooi. We gaan weer naar Highway 1. Nu op weg naar de Alexandra Bridge. Deze rijden wij ongemerkt voorbij. Dat vinden wij niet zo fijn. Enfin de volgende stop is de Hell’s Gate Airtram. In rode gondola’s van de kabelbaan worden we over de rivier gebracht. Hier ontmoeten we onze landgenoten. Het is een mooie belevenis. Onder ons stroomt de mooie Fraser River. Dit is ook de smalste kloof van de rivier namelijk 33 meter. We lopen over de hangbrug. Dat is ontzettend gaaf. A bruncht hier want ze heeft niet ontbeten. Op de terugweg zien we zalmen die tegen de richting in zwemmen om eitjes te leggen. Dat is hun laatste reis. Hierna gaan zij dood. Erg goed voor de beren, die eten ze weer op voordat ze hun winterslaap gaan houden. Wij hebben ze nog niet gezien. In het restaurant vragen we naar de Alexandra Bridge. We hebben deze echt over het hoofd gezien. We rijden terug. Het is even zoeken naar het wandelpad naar de brug. Het zou 10 min lopen zijn. Het is toch spannend. We zijn de enige personen die in het bos zijn. Volgens het bordje, dat wij vlak voor de spoorwegovergang zien, mogen we niet verder. No Trespassing staat erop. Wij volgen dit altijd op. Nu even niet. We steken de spoorweg over en na een korte wandeling komen we bij de brug. Wat is die mooi. Hiervandaan zie je de nieuwe brug. We zijn alleen. Maar wel ontzettend gaaf. Als we terug lopen komen we wel meer personen tegen. Phew wij zijn dus niet de enigen die zo een waarschuwing negeren. Gaaf dat we het gezien hebben.

We vervolgen onze weg via de Highway 1 richting Kamloops. Het is een lange rit. Wel een ontzettend mooi. We rijden in berglandschap met mooie meren. Onderweg zien we nog wel in de verte enige bosbranden en een helikopter met bluswater. Ook waar wij rijden heeft brand gewoed. Waarschijnlijk vorig jaar of eerder.

In Cache Creek tanken we. Dan rijden we door naar Kamloops. Het is een behoorlijk lang stuk wat we vanuit Hope hebben gereden naar Kamloops. Ongeveer 300 km en dat allemaal over de snelweg. Soms wel last van bumperklevers, gelukkig kunnen ze ons inhalen.
Toen wij vanmorgen vertrokken was het 13 graden. In Kamloops is het 32. Lekker warm. We hebben er niet veel last van gehad.

Wij nuttigen een simpele maaltijd.
Tot morgen!

Surrey – Hope (230 km)

Na een onrustige nacht staan wij rond 6 uur op. Na een ontbijt uit eigen voorraad gaan wij rond 7:45 uur uit huis. Vandaag gaan wij naar Hope in British Colombia. We rijden op een prachtige weg met uitzicht op het silhouet van de bergen. Het is ontzettend mistig, misschien wel smog. Maar het vakantiegevoel zit er nu wel zeker in. Rond 9:00 uur komen wij aan bij het visitor’s center van Abbotsford. Deze is helaas permanent gesloten. Even benen strekken en frisse lucht doet wonderen. Het is vrij koud nog in de ochtend. Rond de 18 graden. Wij gaan snel verder naar de Bridal veil fall. Dit is een waterval die er uitziet als een sluier van een bruid. Het is rond 9:30 uur als we eraan komen. Het is “maar” een wandeling van 15 minuten, maar wel een hele pittige. Maar elke stap waard. We lopen tussen prachtige hoge bomen. Het was er om te genieten. We bewonderen deze prachtige natuurschoon. Maken wat foto’s. Het was eerst een beetje druk, maar als de anderen vertrokken zijn, hebben wij toch een paar minuten even de waterval voor ons zelf. We wandelen weer naar beneden, dat gaat een stuk sneller. De tweede bus vol foto toeristen is er, dus wij gaan er verder.

We rijden in een prachtig landschap. Onze volgende stop is Harrison Hot Springs. Hier rijden we langs een prachtig meer. We stoppen even om te genieten van het blauwe water. Het is nog even zoeken naar de juiste wegen. Ach we zijn op vakantie, er is genoeg om te zien.

Hierna gaan wij naar Kilby historic site. Dit is een kruidenierswinkel. Hier nuttigen we onze heerlijke lunch. De serveerster lopen in historische kostuums. Onze sandwiches smaken heerlijk. Rond 13:00 uur vertrekken we weer. Het is warm. Rond de 25 graden.

We rijden nu naar Hope. Daar willen wij graag de Othello Quintette Tunnels bezichtigen. Na een wat spannende rit staan we ineens stil. De Tunnels zijn niet bereikbaar. Onbegrijpelijk!! Deze zijn gesloten. In het hotel hebben we het opgezocht. De Tunnels zijn sinds 2021 gesloten ten gevolge van een overstroming. Het is nog niet bekend wanneer deze weer opengaan. Mooi pech hebben wij. We gaan dan maar even shoppen in Hope om onze voorraad aan te vullen. Om 16:00 uur hebben we ingecheckt bij ons hotel. Straks gaan wij weer de stad in om te kijken wat/waar we gaan eten. Er is keus genoeg.

Tot later

Surrey – Vancouver – Surrey (43 km)

Vandaag waren we vroeg wakker. Allebei goed geslapen. Na een erg karig ontbijt (we hadden nog geen brood gekocht), is A begonnen met herinrichten van de beide koffers en de beide rugzakken. Zodra dat gereed was, zijn we vertrokken naar de Wal-Mart, voor het doen van de eerste inkopen. Vervolgens de auto (betaald) geparkeerd op het P and R terrein bij het Centraal Station van Surrey. Na het kopen van een dagkaart, zijn we met de trein vertrokken naar Vancouver, een rit van ongeveer een half uur. Dan op weg naar de Steam Clock. Daar waren meer toeristen. Omstreeks het halve uur speelde de klok een deuntje. We hebben niet gewacht tot het volle uur, wanneer de klok een uitvoerig deuntje ten gehore brengt.
Vervolgens naar de openbare bibliotheek waar je vanaf het dakterras een mooi uitzicht hebt over Vancouver. En dat hadden we. We dachten daar ook te kunnen lunchen, maar er waren geen voorzieningen om dat mogelijk te maken. Je da je eigen lunch mee moeten nemen en aldaar verorberen.
Dan maar op zoek naar een restaurant. En die hebben we gevonden, een Italiaans restaurant. We hebben twee broodje en een sapje gekocht.
Dan met de bus naar Stanley Park. Een mooi en groot park aan de noordzijde van Vancouver. Bij de ingang werden we opgevangen door een medewerkster van het park, die ons een beetje wegwijs heeft gemaakt. Echter, de bewegwijzering in het park liet een beetje te wensen over. Van sommige meren werd in het geheel niet aangegeven hoe die te bereiken. Na een poging een van de meren te bereiken, wat niet lukte, hebben we het maar opgegeven.
Wederom met de bus naar het station en vandaar op weg naar Surrey. Daarna naar ons huisje.