Golden – Jasper (207 mijl)

We hebben goed geslapen. Het is koud en erg mistig als we wakker worden. Na een snel ontbijt gaan we op weg. Op naar Jasper. Het is erg mistig. Na enkele kilometers klaart het op. We rijden op highway 1a. Ruim 200 km vol met bergen en gletsjers. We kijken onze ogen uit.

We rijden naar Lake Louise. Het is gewoon ontzettend mooi. Zo vredig. Het water is smaragd groen. We kunnen niet naar Moraine Lake. Waarschijnlijk is de parkeerplaats vol.

We stoppen vrij vaak om foto’s te maken. We gaan de Peyto Lake trail lopen. Helaas moet B weer stoppen. Zijn hart gaat erg tekeer. Ook omdat het bijna file lopen is gaat A verder. Het is een steile tocht naar boven. Wat jammer dat B dit niet kan zien. Prachtig uitzicht op de Rockies en aan de voet een mooi smaragden meer. We rijden weer verder.

We lopen de Mistaya Canyon trail. Een mooie 300 m lange wandeling. Naar beneden lopen gaat wel. Het is een mooie wandeling naar een uitgesleten canyon. Prachtige waterval. We lopen wat rond. Maken foto’s. We lopen rustig naar boven. Gelukkig kan B dit aan.

We bewonderen de uitzichten langs de weg. Ook de Bridal Falls. Bij de Columbia Icefield maakt A een wandeling naar de gletsjer. Het is een steile weg. Na een flinke inspanning komt ze boven. Wat is die gletsjer mooi.

Hierna rijden we naar de Athabalasca falls. Een prachtige waterval. We staan versteld met wat een kracht het water naar beneden valt.

Hierna rijden we naar Jasper. Tot aan onze hotel is de weg geweldig. We slapen niet in een hotel deze keer maar bij iemand thuis. Wie die iemand was weten we niet. Er hing een briefje aan de deur dat kamer 3 voor ons gereed stond. We lopen naar het dorp en eten weer chinees. Het is vrij koud.

Tot morgen.

Jasper – Vernon (425 mijl)

We hebben heerlijk geslapen. Na een snel ontbijt rijden we richting naar Lake Louise. Het is vandaag een doorreisdag. We genieten wat minder van het uitzicht. De mist hangt tussen de bergen. We rijden onder de dikke laag mist. We gaan opnieuw proberen om Moraine Lake te bezoeken. Gelukkig is de weg open. Het is maar 8 graden en flinke wind. Dus zijn we maar heel even gebleven.

We rijden ongemerkt de Roger Pass voorbij. We zien bij een paar parkeerplaatsen dat er kanonnen staan. Dit heef echter een doel. In dit gebied komen veel lawines voor. Als er gevaar voor lawine dreigt worden militairen ingezet om gecontroleerde lawines te veroorzaken. We maken twee wandelingen door de oerbossen: de Hemlock Grove boardwalk en de Giant Cedars trail. Prachtige cedar bomen van honderden jaren uit. Het heeft geregend. Het bos ruikt heerlijk.

Hierna gaan de per ongeluk naar het Meadows in de sky park. Het is mooi. Helaas hebben we mede wegens tijdgebrek de trail niet kunnen lopen. Het is koud. De trail is niet goed aangegeven. We gaan weer de berg af.

We rijden naar Vernon. We hebben een mooie en grote kamer waar je graag nog een paar nachten wilt slapen. Ook hiernaast zit een Chinees restaurant. A haalt weer wat op. We schrijven nog even de bloggen. En straks slapen.

Tot morgen

Vernon – Nelson (299 mijl)

We hebben heerlijk geslapen. Het is nog 5:00 uur in Vernon als we wakker worden. Tijdverschil van 1 uur ten opzichte van de tijdzone van gisteren. We ontbijten heerlijk in het hotel.

Na getankt te hebben gaan wij een route rijden waar we veel verschillende vogels zouden kunnen zien. Helaas is het niet goed aangegeven. We rijden de route en zien niet veel. Het waarschijnlijk ook niet het juiste seizoen. Bij Kopje Regional park zien we vier ganzen die net wegvliegen. Het is wel een mooie route. Veel fruitplantages die prachtig op de heuvels zijn aangelegd.

Na de route komen we op de Highway 97 naar Kelowna. Wat een grote stad is dat. Hier groeien bijna alle abrikozen, de helft van de peren en een derde van de appels van heel Canada. Huizen waar je U tegen zegt.

Bij de Walmart houden we een sanitaire stop en kopen melk en usb oplader.

Bij Summerland stoppen wij bij een mooie fruitstand. Daar kopen we peren en pruimen en een perzikensiroop.

In Penticton ‘the peachcity’ stoppen we voor een picknick bij het Okanagan meer. We blijven er maar even. Het waait behoorlijk en het voelt fris aan.

Vervolgens rijden we naar Oliver: de wine capitel van Canada. Er zijn heel veel wijngaarden.

Hoe dichter wij bij Ososyoos komen, hoe groter de fruitvelden worden. Er zijn hier heel veel Indiase boeren. Binnenkort is hier een Kabaddi wedstrijd.

Op de berg stoppen wij even om van het uitzicht te genieten. Hierna rijden wij langs een niet zo spannende weg naar Nelson.

We komen rond 16:30 uur aan bij het hotel dat midden in het centrum ligt. We vinden een parkeerplaats vlak voor het hotel. Na inchecken en koffers naar boven gebracht te hebben lopen wij een rondje in de stad. Het is een vrij toeristische stad. We halen eten bij een Indiaas restaurant. Het eten is wat pittig, maar smaakt heel erg goed. We schrijven de blog en drinken wat. Het was een lange dag. We gaan zo even zappen.

Tot morgen