De eerste route die we rijden is de Roaring Fork Trail. Onze eerste stop zijn de Groto Falls. Dat is 2 km heen en dan weer terug. Hoogte verschil 150 m. Veel klauterwerk. Vol enthousiasme beginnen we hieraan. B krijgt hartkloppingen. Hij stopt ermee. Omdat er vrij veel mensen lopen gaat A alleen verder. Na een flinke wandeling komt ze bij de Grotto Falls aan. Adembenemend mooi.
De terugwandeling was alleen naar beneden. Dus A liep vrij snel naar beneden en was ze kapot toen ze beneden aankwam. Ecco sandalen zijn geweldig!!!!Hierna rijden we naar de Cades Cove. Hier rijden we echt file. Dit is wel waanzinnig mooi..

Vervolgens rijden we via de Rich Mountain Road, een 15 mijl lange weg (dirt road) naar Townsend. Een supergave weg.

We hebben niet veel gereden, maar wel veel gezien.

Als we het hotel bereiken zijn we moe.
We willen gaan eten bij een steakhouse. Er zijn veel wachtenden voor ons. Dus halen we wat Thai op. Deze smaakt echt goed!!!

Tot morgen.

Vandaag rijden we het tweede gedeelte dat eigenlijk gepland stond voor gisteren. Dat bleek echter te veel van het geode te zijn om dat allemaal in een dag te rijden/te bezoeken. Vandaar dat we vandaag het tweede gedeelte rijden.

Als eerste rijden we de Foothills Parkway.
Het is een mooie route. Prachtige uitzichten over de Smoky Mountains.
We zien ook het stuk bos waar 14 sep een brand is begonnen.

Hierna rijden we om de Smoky Mountains heen: de Chedohala Skyway.  Deze is niet zo mooi. Maar we kunnen niet terug.

Na heel wat mijltjes komen we aan bij de Newfound Gap Road. Hier zien we gelijk bij het Visitor Center elken rondlopen. Tegen de tijd dat we er heen liepen, waren ze alweer de bossen in gevlucht.

Clingmans Dome is een van de vele stops die we maken. Hier hebben ze een observatietoren van 14 meter hoog gebouwd. Hier moet je wel 800 vrij stijl naar boven lopen. Na enkele meters geeft B het op. Het is hem te stijl. A gaat alleen verder. Het is een soort file lopen.
Het uitzicht is elke pijn waard. Hier kun je 360 graden kijken over de bergen. Waanzinnig mooi! Terug naar beneden is hartstikke moeilijk.

Hierna rijden wij verder, maar maken niet zoveel stops.
We stoppen nog even bij de Walmart voor de aanvulling van de drankvoorraad en voor brood.

We eten weer bij de Thai. Kip met groenten en cashewnoten.

Tot morgen

We rijden vandaag weer door de Smoky Mountains. Het is lekker rustig. We genieten van het mooie landschap. Onderweg zien we nog een elk

Hierna belanden we in het Tallulah Gorge State Park. We gaan de watervallen bekijken. De eerste stop is makkelijk te doen. De tweede ook. Voor de derde moet je 310 trappen naar beneden lopen en over een hangbrug lopen. Dan sta je boven de waterval. B is ineens niet lekker. Stoere A gaat dit gewoon even doen. Dat naar beneden gaan is goed te doen naar boven lopen wat minder. Ook op de hangbrug ging goed. Het was een mooie ervaring.

Hierna gaan we naar Clayton en daarna naar Blairville. Vanaf Blairville rijden we op de GA 19. Het is een weg vol met haarspeld bochten. Prachtige weg om te rijden. De stops zijn helaas niet goed beschreven.

De Russel Brasstown National Scenic Byway is prachtig. We gaan naar de Brasstown Bald. Dat is de hoogste berg in Georgia. Het laatste stuk kun je lopen of met de shuttle. We nemen natuurlijk de shuttle.
Het is een mooi Observation Centre. 360 graden kun je kijken over de bergen, die in een blauwe rook  liggen. Dat is eigenlijk geen rook, maar wordt veroorzaakt door de vegetatie. Het is een soort gas dat tegen het ozonlaag komt en dan ontstaat deze rook. Het is niet schadelijk.

Hierna rijden we naar Helen.
Dat is een 180% andere wereld. Een (nagemaakt) Duits stadje in the middle of nowhere. Het is Oktoberfest hier. We lopen hier heerlijk rond. Proeven veel en kopen wat chocola.
Ze hebben hier zelfs een Hollands winkeltje dat Delfsblauw verkoopt
We eten in een Duits restaurant.
Karbonade met groenten en aardappelsalade. Het is echt lekker.

Hierna gaan we naar het Oktoberfesr in de Festhalle. Er is prachtige, Duitse muziek

De route naar het hotel was half uur maar de meest spannende autorit ooit gereden.
Rijden in het pikke donker. Eerste deel was goed verlicht, d.w.z. met kattenogen werd de middenstreep zichtbaar, verder geen verlichting. Het tweede gedeelte had geen enkele vorm van verlichting. Zodra er een tegenligger aankwam, was je even het zicht op de weg kwijt. tevens ging het regenen.

Moe, maar gelukkig heelhuids komen we aan bij het hotel. De norse man checkt ons in. Dat was wat minder.

Maar voldaan en een beetje geïrriteerd gaan we naar bed.