Roseburg – Bend – 230 mijl

We worden in een koud Roseburg wakker. Het is rond de 59F/15C. Best koud in de bergen. We ontbijten bij het hotel. Het was een karig maaltje, er ligt genoeg maar dat lusten wij niet. Cornflakes, havermout etc. Maar goed er ligt een bodem en we zijn happy.

Wat ook nog grappig is om te melden dat je hier – volgens de wet van Oregon – niet zelf mag tanken. Er komt een pompbediende en die tankt voor je.

We rijden op de eerst een stukje op de I-5. Daarna over de OR138 naar Elkton en daarna over de OR99 naar Drain. We doen vandaag niet veel. We rijden en af en toe stappen we uit om van het mooie uitzicht te genieten.

Als we in Brownsville de “Linn County Historical Museum” willen bezoeken, kan dat niet, want het is dicht. Maar zo van de buitenkant was het ook niks. We zijn in Europa toch best verwend met musea. Hier zijn paar oudje huisje en treinstellen bij elkaar al gauw een museum, waar ook nog langs de snelweg met grote borden reclame voor wordt gemaakt, wat in ons ogen niks anders dan een bij elkaar geraapt zooitje is.

In Crawfordville bewonderen we de “Crawfords Covered Bridge” die er gelukkig nog goed uitziet. Het is een 32 meter lange overdekte brug die in 1932 gebouwd is, maar niet meer wordt gebruikt.

Bij de Soda Creek Trail maken we twee wandelingen. Een naar de rivier en een in de bossen. Dat is toch lekker. Het is nog steeds rond de 15C; dat is prima wandel weer.

In Sweet Home eten we heerlijke broodjes bij de Subway.

Hierna rijden we op de US20 naar Bend. De weg is soms best saai, maar kent ook mooie stukken. In de verte zie je mooie bergen, die bedekt zijn met sneeuw.

Als we in Bend aankomen is het er erg druk. Het is een wereldstad. We hebben een mooi hotel met grote kamer.

We eten weer bij Mexicaans. A eet een wok gerecht en B eet Quesedias wat ook erg lekker is.

Tot morgen!

Bend – Salem – 390 mijl

Het is ruim 15 graden C als we wakker worden in Bend. Het beloofd een mooie dag te worden. Ja belooft. We hebben een uitgebreid ontbijtbuffet. Het is mooi zonnig, beetje frisjes. We hebben er zin in.

Onze eerste uitdaging is de Cascades Lakes Scenic byway. Na wat extra sightseeing vinden we eindelijk de juiste weg. We gaan vandaag naar de Mount Bachelor.

Onze eerste stop is Dillon waterval, een mooie waterval die te bereiken is na een korte mooie wandeling. Het is meer een flinke stroomversnelling dan een waterval maar het is zeker de moeite waard.

Tweede stop is Benham waterval. Hier is er een wandeling met iets meer uitdaging. Het is zeker een mooie waterval, in onze ogen een stroomversnelling, maar goed, het is zeker ook de moeite waard.

Op onze volgende stop zouden we met een stoeltjeslift naar het hoogste punt (7.775 feet) Mount Bachelor rijden om van het uitzicht en berg te genieten, dat ging helaas over. Het was pas 10:00 uur en wij konden nergens meer parkeren, het wat ontzettend druk. Het is 4th of July, iedereen in Amerika is vrij. Dus met veel pijn in onze harten besluiten dit maar over te slaan. En dan begint de lange weg naar Salem. We rijden het eerste stuk in de bergen langs mooie meren, dat is echt mooi.

We picknicken in de Elk Lake Guard. Het is al 87F en heerlijk warm. De wilde aardbeitjes zijn in bloei, overal zijn er wilde bloemen. Dat is ontzettend mooi. We missen onderweg wel wat uitkijkpunten omdat deze zoals gebruikelijk niet goed zijn aangegeven.

We bezichtigen de Salt Creek Falls, hier maken we een korte makkelijke wandeling. Het is hier gezellig druk in het park. Veel families maken er een dagje uit van.

In Westfir bezichtigen we de Office covered bridge, een 180 feet lange overdekte brug, die vrij goed onderhouden is. Het is een mooie rode brug.

Dan gaan we de west cascades scenic byway rijden. Op zich een mooie weg, maar deze weg is 58 mijl lang, vol met haarspeld bochten in het bos, waardoor je in een soort tunnel rijdt. Het schiet niet op. We vinden het niet zo fijn. We doen er ongeveer 2 uur over.

Hierna rijden we de McKenzie Pass Santiam scenic byway. Dit is erg mooi, er is afwisseling onderweg, we rijden in bossen en maar ook hoog in de bergen; dus je hebt een mooi uitzicht.

Als we bij Detroit (Oregon) zijn, nemen we weg 22 naar Salem. Het is voor ons doen al laat. Er is een ongeluk gebeurd en we staan een uur stil, dat gooit roet in ons eten; want we wilden nog naar het vuurwerk gaan kijken dat om 22:00 uur afgestoken wordt. Rond 21:30 uur zijn we in onze kamer, we bestellen een pizza, want we hadden nog niks gegeten. En we gaan naar bed. We hebben bijna 150 mijl meer gereden dan gepland was.

Tot morgen!

Salem – Portland – 180 mijl

We hebben een snel ontbijt in Salem. Het is een zonnige dag. We zijn nog erg moe van gisteren.

We rijden naar de Silver Creek Falls. Hier word veel graan verbouwd, en het kan bijna geoogst worden. Dus overal zover het oog reikt, zie goudkleurige velden. Het is een mooi uitzicht, na het ‘geen uitzicht’ van gisteren.

Silver Creek Falls is een mooi park. Hier zijn er 10 watervallen, je kunt een wandeling van 7,8 mijl maken en dan zie je al die 10 watervallen. Dan vonden wij een beetje te veel van het goede, want het is inmiddels al dik in de 80F. We gaan naar 2 van de 10 watervallen. De eerste kent een erg uitdagende wandeling, maar dan kunt je wel achter de waterval langslopen. De weg terug is nog uitdagender (steiler). Maar A redt het.

Vandaar rijden we verder op de West Cascades Scenic Byway. We picknicken langs een mooie rivier. Het is hier echt mooi. We zijn moe, en rijden de route tot Estacada en rijden daarna naar het hotel in Portland. Het is 16:00 uur en 92F als we bij het hotel zijn.

A is al geruime tijd voor de vakantie heel erg moe, en dat komt nu weer terug. B heeft last van de warmte. We zijn een week onderweg, we hebben hele leuke ervaringen opgedaan, ook minder leuke. Maar het fijne is dat wij mooie herinneringen samen maken, en die zullen wij voor altijd hebben.

Tot morgen!