Gresham – Centralia – 215 mijl

Na een rustig ontbijt en een gezellige gesprek met de manager, die ons de tip gaf om in Centralia naar de Nike outlet te gaan, vertrekken we. We gaan vandaag naar Mount Helens en Mount Adams. Het moet een mooie dag worden.

We rijden een flink stuk snelweg, om bij weg 503 te komen. Het is een rustige weg, in de bossen. De afstanden en snelheid waarmee je kunt rijden vallen soms echt tegen. Onze eerste stop is Ape Cave aan de FR83. We maken hier een mooie wandeling. We worden aangesproken door iemand die wat Duits en klein beetje Nederland spreekt. Wel leuk dit soort gesprekken. We rijden de FR83 door tot aan het einde van de weg, we maken wat stops. Mount Helens is 18 mei 1980 uitgebarsten. En had een groot deel van de bossen weggevaagd. Deze hebben ze opgeruimd en opnieuw aangeplant.

Hierna willen we naar Windy Ridge. Een 17 mijl lange dirt road om bij de berg te komen. Als we afslaan, dan staan er hekken over de weg. Deze is afgesloten. Geen idee waarom. Dat gaat dan tot onze spijt over. We gaan dan maar naar het hotel. Het is een lange spannende weg naar Centralia.

We checken in, en gaan even winkelen in de outlet center, dat er vlak naast ligt. Dat is niks voor ons, en zijn we snel klaar. We eten vanavond in een heerlijke familie restaurant en zo heet hij ook.

We hadden echt deze dag nodig om bij te komen. Morgen gaan we naar Mount Rainier.

Tot dan!

Centralia – Packwood – Auburn – 302 mijl

In een koud Centralia worden we wakker. We ontbijten uit eigen voorraad. We beginnen langzamerhand koffie van thuis te missen.

We gaan vandaag drie routes rijden, ze lopen in een beetje in elkaar overeen. De eerste is de Mount Adams Drive. We rijden een flink stuk terug naar Randle, en daar nemen we de FR23, dat is een forest road. Dat zegt het al, je rijdt in de bossen. Wat op zich geen straf is. Onze eerste stop is de Layser Cave, dat is een spannend weggetje. We maken hier een mooi korte wandeling.

Als we onze weg willen vervolgen op de 23 dan staat er na enige mijlen dat er een washout is geweest en de weg verder afgesloten is. Wij hoeven maar een paar mijl verder te rijden om af te slaan, dit staat niet duidelijk aangegeven, maar ineens staan we stil. Een groot deel van de weg is echt weg. Ook mooi om te zien, maar dat komt even niet goed uit. We rijden het hele stuk terug en we moeten ook nog omrijden. We rijden terug naar Randle en nemen de US12 naar Packwood.

Dit heet nu de White Pass scenic route. Het is een mooie weg in de bergen. We maken redelijk wat stops en een kleine wandeling. Hier is er heel wat jaartjes geleden de vulkaan uitgebarsten en ze denken dat de lava tegen gletsjer aangekomen is. De gletsjers zijn vele malen groter dat de lava, dus lava wordt snel afgekoeld. Hierdoor ontstaan er rechte blokken. Het lijkt alsof de berg van flink palen is opgebouwd. Mooi gezicht om te zien.

Bij White Rimrock lake, lunchen we heerlijk, met zicht op het meer.

Vlak voor Naches, nemer de WA410-west naar Mt. Rainier. Hier loopt ook de Pacific Crest Trail. Het is een bijzonder mooi stuk. Mount Rainier is nog flink bedekt met gletsjers en sneeuw. Het is een prachtige berg. Het is al 17:00 uur als we bij de Visitor Center Sunrise zijn. We maken hier een korte wandeling. Op zich is dat best jammer. We zijn veel tijd kwijt geraakt door allerlei wegwerkzaamheden. De hellingen zijn bedekt met wilde bloemen. Je kunt hier echt mooi wandelen. Erg jammer! Maar niks aan te doen. Het is nog twee uur rijden naar ons hotel dus we gaan weer weg.

Iets voor achten en na flinke discussie over het kopiëren van onze paspoort, wat ons wel lukt om de door ons gemaakt kopie in te leveren, checken we in. Bij de Applebees eten we heerlijk. Het smaakte echt goed. Om 22:00 uur liggen we te slapen. Het was een mooie dag, had nog mooier gekund.

Tot morgen!

Auburn – Seattle – 116 mijl

In Auburn worden we wakker. We hebben goed geslapen. Na ontbijt vertrekken we naar Wal-Mart; onze mondvoorraad is aardig geslonken. Na een uur zijn we klaar en gaan we naar Olallie State park. Verkeer is een chaos. Men rijdt hier ongeveer 100 km per uur, maar het lijkt of ze 200 rijden. Om naar de watervallen te gaan moet je een flinke steile weg lopen, en B heeft daar last vast. Het is redelijk stil dus A durft niet om alleen te gaan. Dus gaan we verder. Naar de Snoqualmie falls in North Bend. We zijn de weg even kwijt, want er was een bord langs de snelweg, maar na de afrit staat er niks meer. We rijden, zoals ons vaak overkomt, de verkeerde kant. Ach, dat levert ook veel humor op.

North Bend is een erg toeristische stadje. De waterval is mooi, maar hadden we kunnen overslaan. Het is erg toeristisch. Na 5 min zijn we klaar. We picknicken op de parkeerplaats. Heerlijke broodjes.

Hierna gaan we naar Seattle down town. Fingers crossed. We zijn blij als we in de parkeergarage staan. Kijken elkaar aan en geven elkaar een schouderklop. Phew. Dat was eng. Maar we zitten al heel dichtbij Columbia Center. Deze gaan we in. Op de 73ste verdieping is er een sky view centre. Je kunt dan over Seattle kijken, met Mount Rainier op de achtergrond. De Space Needle lijkt zo klein, maar heel erg mooi.

Hierna rijden we naar ons hotel. Ook dat overleven we. Grote steden zijn niks voor ons. We kunnen uren rijden naar een natuurpark. Maar na 30 min in de stad raken we geïrriteerd en zijn we boos op iedereen die niet in onze auto zit.

We eten vandaag ongezond. KFC en Tacos.

Tot morgen, dan gaan we met de tram naar Seattle.