La Grande – The Dallas – 293 mijl

The Dallas – Gresham – 191 mijl

Vanmorgen eten we een snel ontbijt in het hotel. Rond 8:15 uur vertrekken we naar Mosier. Het moet een mooie dag worden als we ons reisboek moeten geloven.

Ja, daar begint het al, eerste stop is de Rowena Crest. Dit is niet goed aangegeven langs de snelweg.

Maar de aanhouder wint, dus we genieten half uur later van het prachtige uitzicht op de Columbia River. Het waait behoorlijk hard, maar geeft niet, we staan stevig in onze schoenen.

Hiervandaan vervolgen we onze weg via de OR 35 naar Mosier. Mount Hood domineert de horizon. Bij Bennet Pass, stoppen we even voor een paar foto’s van Mt. Hood. We komen steeds dichterbij de berg. We zeggen het niet vaak genoeg, maar het is echt een prachtige berg, grotendeels door sneeuw bedekt.

Onze volgende stop is de Trillium Lake, dit een mooi meertje waar de Mt. Hood mooi in wordt gespiegeld. We zitten hier op een muurtje er van te genieten. Het ultieme vakantiegevoel komt bij ons nu echt naar boven. Je kunt er prachtige foto’s maken.

Dan rijden we verder tot Timberline Lodge. Dit is een ski-oord in Mt. Hood. Het is al 11 juli en er ligt behoorlijk wat sneeuw. We kunnen de berg bijna aanraken. Je ziet veel mensen op de sneeuw skieën. Mooi gezicht is dat.

In Sandy bezoeken we nog de Jonrud Viewpoint, en zie je Mt. Hood in de verte liggen.

Zeker de moeite waard, als je beetje verslaafd raakt aan deze reus.

We rijden de OR 35 uit tot Gresham en hierna nemen we I84-West. Hier moeten we de OR30-Historic Columbia River Highway op om bij de Portland Womens Forum viewpoint te komen. Het is adembenemend mooi, uitzicht op de Columbia River.

Volgende stop is het Vista house, hier heb je 360 graden zicht, links en rechts over de Columbia River. Deze rivier mag zich best de mooiste rivier noemen in USA naast de Colorado River in de Grand Canyon.

Hierna gaan we eindelijk naar de watervallen. We maken twee korte fotostops bij de Latourrel en Wahkeena Falls.

En ja dan, dan komen we bij de Multnomah watervallen. Het beste en mooiste voor het laatst bewaard. Wat is hij mooi! Het is een waterval die in twee delen naar beneden valt, het  eerste deel valt 165 meter en het tweede deel 21 meter. Er is een brug op 0,2 mijl hoogte, die makkelijk te doen is. Daarna kun je nog een mijl naar boven wandelen. A heeft het geprobeerd, deze weg is helaas te steil. Deze mijl is in 11 etappes verdeeld, het is zo steil dat A alleen etappe 4 haalt. Het is een mooi aangelegd pad, maar dat is zo steil dat je na elke 10 stappen stoppen. Dat is niet leuk meer. Helaas!

Moe maar erg voldaan gaan we naar ons hotel in Gresham. We zijn moe. We willen alleen maar uitrusten dus domino’s zorgt vandaag goed voor ons! We eten echt een lekkere pizza.

Tot morgen!

Gresham – Centralia – 215 mijl

Na een rustig ontbijt en een gezellige gesprek met de manager, die ons de tip gaf om in Centralia naar de Nike outlet te gaan, vertrekken we. We gaan vandaag naar Mount Helens en Mount Adams. Het moet een mooie dag worden.

We rijden een flink stuk snelweg, om bij weg 503 te komen. Het is een rustige weg, in de bossen. De afstanden en snelheid waarmee je kunt rijden vallen soms echt tegen. Onze eerste stop is Ape Cave aan de FR83. We maken hier een mooie wandeling. We worden aangesproken door iemand die wat Duits en klein beetje Nederland spreekt. Wel leuk dit soort gesprekken. We rijden de FR83 door tot aan het einde van de weg, we maken wat stops. Mount Helens is 18 mei 1980 uitgebarsten. En had een groot deel van de bossen weggevaagd. Deze hebben ze opgeruimd en opnieuw aangeplant.

Hierna willen we naar Windy Ridge. Een 17 mijl lange dirt road om bij de berg te komen. Als we afslaan, dan staan er hekken over de weg. Deze is afgesloten. Geen idee waarom. Dat gaat dan tot onze spijt over. We gaan dan maar naar het hotel. Het is een lange spannende weg naar Centralia.

We checken in, en gaan even winkelen in de outlet center, dat er vlak naast ligt. Dat is niks voor ons, en zijn we snel klaar. We eten vanavond in een heerlijke familie restaurant en zo heet hij ook.

We hadden echt deze dag nodig om bij te komen. Morgen gaan we naar Mount Rainier.

Tot dan!