Portland – The Dallas – 209 mijl

We worden in een wat fris Portland wakker, het is 59F en een frisse wind, dat kunnen wij wel waarderen. Na heerlijke blueberrie wafels vertrekken we rond 7:15 uur.

We moeten Portland uit en dat kan behoorlijk druk zijn. Gelukkig viel dat mee, we konden om de file heen rijden.

We rijden nu Washington state binnen om via WA 14 langs de Columbia River te rijden. Wat is dat mooi. Helaas hangt er nog flinke laag mist, dus lastig om foto’s te maken, maar we genieten hier zo van. Onze eerste stop is Cape Horn, dit is een uitzicht vanaf de berg over de Columbia River, zie je de staten Oregon en Washington liggen. Het is echt magisch, de mist doet zo mysterieus aan en de zon doet hard zijn best om door te breken. Dit is echt puur magie.

Beacon rock is een flinke rots van 850 feet hoog, dit is ook een mooi stuk steen. Je kunt erop lopen, wat vrij stijl is volgens ons, en omdat het vrij mistig en koud is slaan we deze over.

Over de Bridge of Gods,  dat is een tolbrug, gaan we naar onze volgende stop, Munra en Wahchella watervallen, in Oregon. Munra is een mooie waterval, die ook vrij gemakkelijk te doen is. Wahchella is een prachtige, met geen woord te beschrijven hoe mooi die is, maar om er bij te komen is een flinke uitdaging. Helaas kan B dit niet aan, hij doet zijn best, maar na 0,5 mijl geeft hij het op. A gaat toch verder, na klimmen, klauteren, en met hulp van een erg lieve Mexicaan bereikt ze de waterval. Het is een wandeling van een mijl, die volgens boekje 90 meter stijgt(dat geloven wij niet), is het een pittige, maar erg mooie wandeling.

We rijden terug over de Bridge of Gods naar Washington state en wederom 2 usd armer, gaan we richting Stevenson. Hier kun je een cruise maken over de Columbia River maar die slaan we even over.

Bij Home Valley park, picknicken we en maken een korte wandeling over het strand.

Onze weg vervolgen we naar Cook-Underwood Road, hier rijden is echt een traktatie. Je ziet in de verder Mount Hood(11.285 feet) liggen, die nog steeds bedekt is met sneeuw.

In Troutlake raken we de weg kwijt, en dat kost onze vele mijlen. De Ice caves bezoeken wij niet meer, want het is al 16:00 uur. Erg jammer, helaas niks aan te doen.

De rest van de route rijden we verder met grote ogen, het is echt mooi. Je ziet overal bergen met fluweel gouden kleur bedekt gras.

Onze hotel bereiken we pas rond 19:00 uur. We eten bij de Sharis. Eten valt tegen maar de blue berries cobbler is waanzinnig lekker.

Tot morgen

The Dallas – La Grande – 390 mijl

Na een snel ontbijt vertrekken we om 08:00 uur van het hotel. We hebben een lange weg te gaan vandaag. We rijden de route Journey Through Time scenic byway.

Onze eerste stop is de replica van Stonehenge in Maryhill. Dit heeft iemand gemaakt om de plaatselijke militairen die gesneuveld zijn in de Eerste Wereld oorlog te eren.

Onderweg probeert A auto te rijden, na 12 mijl geeft ze het op. Ze vindt er geen klap aan!

De weg is, zoals beschreven in ons reisboek, prachtig. Nu ipv gouden gras, zijn de bergen bedekt met graanvelden, die al mooi goudkleuren. Bij Clarno Unit of the John Day Fossil Beds National Monument, maken we onze eerste stop, we bewonderen de omgeving hier. Eten heerlijke aardbeitjes. Het is al behoorlijk warm.

Na heel veel mijl komen we aan bij Painted Hills. Dit zijn mooi gekleurde bergen. Je kunt hier kleine wandelingen van 600 meter maken, maar het is 40 graden. De zon brandt op je lichaam. A maakt de eerste wandeling. Bij terugkomst heeft ze hoofdpijn en beetje misselijk. De tweede wandeling probeert ze, maar het is zo heet dat ze teruggaat. Het is echt te warm.

De rest van de route rijden we uit, stoppen hier een daar, Sheep Rock Unit heeft schone WCs, niet geheel onbelangrijk. Het is te warm om nog naar een voet buiten te zetten.

Rond 19:00 uur komen we aan bij het hotel. De rit was erg mooi, zeker aan te raden. De wandelingen moeten maar op eigen risico gemaakt worden.

Onze hotel ziet er niet zo fraai uit. Van binnen is hij schoon. Beetje raar allemaal. Wel eten we heerlijk bij de Mexicaan 200 meter verderop. Het eten is voortreffelijk. We bestellen een maaltijd die we delen en samen krijgen we die niet op.

We zijn moe.. tot morgen!

La Grande – La Grande – 298 mijl

We hebben goed geslapen. Het ontbijt in het hotel was niks. Dus maar brood uit eigen voorraad gegeten.

Het is al aardig warm, 74F wel een lekkere bries. We gaan vandaag naar Hells Canyon. Het is een lange maar zeker mooie weg ernaar toe. Na wat kleine stopjes komen we aan bij deze prachtige canyon. Die maar liefst 2,4 km diep is. Het is bedekt met de bekende gouden fluwelen laag. Het is al dik in de 30 graden dus we blijven er maar even. Wat soms heel jammer is. Maar je kunt het niet lang volhouden.

Hierna rijden we ook flink wat mijlen naar Hells Canyon Dam. Hier sta je dan aan de voet van de bergen, je rijdt langs het water tussen de canyon. Het is echt heel mooi.

De dam op zich was niet zo veel. We lunchen hier wel met fruit, aardbeien en erg zoete en sappige perzik. We drinken ook nu veel meer water, je droogt anders echt uit.

Hierna rijden we ongeveer 100 mijl terug naar het hotel maar we vervelen ons geen moment. Want we rijden in de bergen en dan blijft het spannend.

We zijn rond 17:30 uur bij het hotel. Een uurtje later zitten we weer bij de Mexicaan. Het smaakt weer heerlijk.

We zijn nu echt moe. Tot morgen!!