Stamford (CT) – Atlantic City (NJ) – Philadelphia (Pennsylvania) – 289 mijl

Vannacht heeft het flink geregend, maar toen we vanmorgen het hotel verlieten was het droog en zo’n 12 graden. Het ontbijt stelde helaas niet veel voor, maar met onze positieve instelling laten we dat onze dag natuurlijk niet verpesten.

Via de I-95 reden we naar de I-295 richting Princeton, New Jersey. We hadden van tevoren een parkeerplaats gereserveerd, en vanaf daar bracht een shuttlebus ons naar de campus. Wat een prachtige universiteit is dat! Rustig, ruim, met indrukwekkende gebouwen en mooie wandelpaden. Je zou er bijna zelf weer willen gaan studeren.

Onderweg naar onze volgende bestemming stopten we in Jackson voor de lunch – een snelle, maar erg lekkere maaltijd.

Daarna reden we via de Garden State Parkway naar Atlantic City, het gokstadje van het oosten. Op deze snelweg moet je meerdere keren tol betalen, maar met onze E-ZPass gaat dat heel gemakkelijk. Het apparaatje hangt aan de voorruit; je klapt het open zodra je een tolpoort nadert, en onze autoverhuurder Alamo rekent het later met ons af. Superhandig!

In Atlantic City parkeerden we bij het Hard Rock Casino. Het stadje was opvallend stil; veel restaurants langs de pier waren gesloten en ook het casino was vrij leeg. We wandelden een stuk over de pier (boardwalk)  – het was rond de 18 graden en er stond weinig wind – maar na een uurtje hadden we het wel gezien. Leuk om even mee te maken, maar niet helemaal ons ding. Toch hoort het er een beetje bij als je in deze regio bent.

Daarna reden we verder naar ons hotel in Philadelphia. De afstanden zijn lang, dus het was een flinke rit. Morgen laten we de auto staan en gaan we de stad verkennen. We verwachten dat we veel van de belangrijke gebouwen alleen van buiten kunnen bekijken, vanwege de lockdown, maar dat mag de pret niet drukken.

Oh ja! Gisteren, tijdens het miezerige regenweer, zagen we nog een zwarte beer de weg oversteken. Helaas geen foto kunnen maken, maar wat een bijzonder moment was dat! 🐻

Het lijkt alsof het weer wat warmer gaat worden de komende dagen. Vanmorgen was het al 14 graden en volop zon – een heerlijk begin van de dag. We hebben wat uitgeslapen, dat was ook echt even nodig.

Via Google Maps probeerden we uit te zoeken hoe we het beste naar het toeristische deel van het centrum van Philadelphia konden reizen met het openbaar vervoer. Volgens Google lag het dichtstbijzijnde treinstation op 1,2 mijl afstand, wat ons wat ver leek om te lopen. De man bij de receptie van het hotel moest daar echter om lachen en verzekerde ons dat het station “zo goed als om de hoek” lag. En inderdaad: zodra we bij de verkeerslichten overstaken – via een iets minder officiële route die Google natuurlijk niet kent 😄 – stonden we binnen vijf minuten bij het station.

Daar ontmoetten we een ontzettend vriendelijke mevrouw die, vol enthousiasme, zeker een kwartier lang vertelde wat we allemaal moesten zien in de stad. Dankzij haar stonden er meteen een paar highlights op ons lijstje – waaronder de Reading Terminal Market, een beroemde en levendige boerenmarkt.

Bij het Visitor Center keken we eerst naar een informatief filmpje over de stad. Een vrijwilliger vertelde er vol trots over de geschiedenis van Philadelphia en haar indrukwekkende gebouwen. Door de ‘shutdown’ waren veel gebouwen helaas gesloten, maar dat kon onze interesse niet temperen.

Tegenover het Visitor Center stond vroeger The White House – niet het bekende in Washington, maar het oorspronkelijke presidentiële huis, want Philadelphia was ooit de eerste hoofdstad van de Verenigde Staten. Het gebouw is inmiddels verdwenen, maar op de plek zijn muren opgetrokken die de vorm en omvang van het oorspronkelijke huis weergeven.

Bij de Liberty Bell stond een lange rij buiten voor het raam waardoor de klok goed te zien is (het museum waarbinnen de klok staat, was gesloten). Deze klok luidde op 8 juli 1776 om de burgers van Philadelphia op te roepen voor het voorlezen van de Declaration of Independence – een bijzonder moment in de Amerikaanse geschiedenis.

De Independence Hall lag er prachtig bij in het zonlicht, geflankeerd door het oude congresgebouw en de “Old City Hall”. In dit historische gebouw werd op 4 juli 1776 de Onafhankelijkheidsverklaring ondertekend – een plek met een bijna tastbare historische betekenis.

Via Chestnut Street wandelden we langs de Carpenters’ Hall, waar de eerste gesprekken over de onafhankelijkheid van de VS plaatsvonden. Hier mochten we wél naar binnen, wat het extra interessant maakte.

Daarna liepen we door Elfreth’s Alley aan 2nd Street – een charmante, smalle straat die bekendstaat als de oudste continu bewoonde woonstraat van de Verenigde Staten. De kleurrijke vroeg-Amerikaanse huizen, daterend uit 1703, gaven een bijna tijdloze sfeer aan de wandeling.

Op Arch Street passeerden we het Betsy Ross House, waar de eerste Amerikaanse vlag zou zijn genaaid door stoffeerster Betsy Ross. 

Even verderop bezochten we de U.S. Mint, waar de Amerikaanse munten worden geslagen. Het bleek een verrassend interessant museum – en gelukkig mochten we hier wel naar binnen!

Na al dat wandelen was het hoog tijd voor lunch. We keerden terug naar de Reading Terminal Market, waar we genoten van een heerlijke maaltijd tussen de geurige eettentjes en levendige kraampjes.

Als afsluiting van de dag bezochten we City Hall – een indrukwekkend en elegant gebouw met bovenop een 11 meter hoog standbeeld van William Penn, de stichter van de stad. Wat een imposant bouwwerk!

We waren aangenaam verrast door de binnenstad van Philadelphia: prachtige, goed bewaarde historische gebouwen, geen overweldigende drukte en bovenal ontzettend vriendelijke mensen die met trots en enthousiasme over hun stad vertellen.

Philadelphia heeft ons echt verrast – een stad met geschiedenis, karakter en een warm hart. ❤️

Lenox (MA) – Stamford (Connecticut) – 206 mijl

Vanmorgen werden we wakker in een erg nat Lenox. Het was rond de 8 graden en het beloofde een druilerige dag te worden.

Vol optimisme, na een heerlijk uitgebreid ontbijt, vertrokken we rond 8:30 uur.

We sloegen alle geplande wandelingen – zoals de Berkshire Botanical Garden en het stadsbezoek aan Hartford – over. Het regende te hard en de wind was stevig.

We hebben wat geshopt (we moesten toch wat 😉).

In het plaatsje Haddam bezochten we het huis van William Gillette. Hij leefde van 1853 tot 1937 en was vooral beroemd om zijn vertolking van Sherlock Holmes in het theater. Een bijzonder kasteel, met een prachtig uitzicht over de Connecticut River.

(Zie: https://en.wikipedia.org/wiki/William_Gillette)

Daar hoorden we dat er een storm op komst was – dat hadden we even gemist. Onderweg zagen we al wat takken op de weg liggen. We besloten daarom ons geplande bezoek aan Yale over te slaan en zo snel mogelijk naar het hotel te rijden.

Toen we de routeplanner aanzetten, bleek de snelweg die we moesten nemen afgesloten vanwege de storm. Gelukkig kregen we een alternatieve route. Vlak voordat we die wilden volgen, hoorden we dat de snelweg weer open was.

Het werd een lange, drukke en vooral natte rit naar het hotel, maar rond 18:00 uur kwamen we veilig aan.

Een enerverende dag — zoals B dat zegt!

Gillette Castle