Amsterdam – Newark (NJ)

De wekker ging vannacht onmenselijk vroeg. Om 2:45 klonk het eerste alarm, gevolgd door een tweede om 3:15. Na de kleine ochtendrituelen stonden we om 4:20 klaar toen de taxi voorreed. Een half uur later verlieten we Lelystad met de Sprinter richting Schiphol. Het voelde bijzonder – misschien wel méér dan normaal. De afgelopen maand was namelijk allesbehalve vanzelfsprekend geweest door de gezondheid van A. Dat we nu toch, met de nodige medicatie op zak, deze reis konden maken, voelde als een overwinning.

Het inchecken en de douane ging soepel en we vertrokken keurig op tijd richting Newark. Tijdens de vlucht lukte het ons om af en toe wat te slapen. Dat was hard nodig.De echte spanning begon pas bij aankomst in de VS. A moest vingerafdrukken afgeven en werd streng en wat nors ondervraagd door de douane. Waarom ze vijf weken in de VS zou blijven. Wat het doel was van ons bezoek. Het klonk allemaal kortaf en wantrouwig. Terwijl B zonder problemen mocht doorlopen, werd A apart genomen. Vijftien minuten later kwamen er nog meer vragen: waar was A geboren? “Suriname,” antwoordde A. Dat leverde vreemde blikken op. “Sudan?” vroeg de beambte ongelovig. Toen A duidelijk maakte dat het Suriname betrof, maar dat A nu in Nederland woont, mochten we eindelijk door. Een zucht van opluchting. Toch bleef het een nare ervaring: je voelt je even totaal onmenselijk behandeld.

Eenmaal in de aankomsthal stonden onze koffers al van de band gehaald, alsof ze ons al een tijdje opwachtten. Op een bankje namen we de tijd om even bij te komen. Gelukkig dit keer niet trillend van de prednison, grapte A, maar gewoon van de spanning.

Met de AirTrain reisden we naar de shuttlebus van het hotel. Rond 14:00 uur hadden we onze kamer. Na een korte pauze besloten we de buurt te verkennen. We zochten alvast uit waar morgen de bus richting Penn Station vertrekt en deden een eerste boodschap bij Whole Foods, waar we ook een lichte maaltijd kochten.

Door het tijdsverschil – zes uur vroeger dan thuis – waren we vroeg uitgeput. Terwijl de stad buiten nog volop bruist, besloten wij de eerste dag rustig af te sluiten.

Morgen begint het echte New York-avontuur.