Portland – The Dallas – 209 mijl
We worden in een wat fris Portland wakker, het is 59F en een frisse wind, dat kunnen wij wel waarderen. Na heerlijke blueberrie wafels vertrekken we rond 7:15 uur.
We moeten Portland uit en dat kan behoorlijk druk zijn. Gelukkig viel dat mee, we konden om de file heen rijden.
We rijden nu Washington state binnen om via WA 14 langs de Columbia River te rijden. Wat is dat mooi. Helaas hangt er nog flinke laag mist, dus lastig om foto’s te maken, maar we genieten hier zo van. Onze eerste stop is Cape Horn, dit is een uitzicht vanaf de berg over de Columbia River, zie je de staten Oregon en Washington liggen. Het is echt magisch, de mist doet zo mysterieus aan en de zon doet hard zijn best om door te breken. Dit is echt puur magie.
Beacon rock is een flinke rots van 850 feet hoog, dit is ook een mooi stuk steen. Je kunt erop lopen, wat vrij stijl is volgens ons, en omdat het vrij mistig en koud is slaan we deze over.
Over de Bridge of Gods, dat is een tolbrug, gaan we naar onze volgende stop, Munra en Wahchella watervallen, in Oregon. Munra is een mooie waterval, die ook vrij gemakkelijk te doen is. Wahchella is een prachtige, met geen woord te beschrijven hoe mooi die is, maar om er bij te komen is een flinke uitdaging. Helaas kan B dit niet aan, hij doet zijn best, maar na 0,5 mijl geeft hij het op. A gaat toch verder, na klimmen, klauteren, en met hulp van een erg lieve Mexicaan bereikt ze de waterval. Het is een wandeling van een mijl, die volgens boekje 90 meter stijgt(dat geloven wij niet), is het een pittige, maar erg mooie wandeling.
We rijden terug over de Bridge of Gods naar Washington state en wederom 2 usd armer, gaan we richting Stevenson. Hier kun je een cruise maken over de Columbia River maar die slaan we even over.
Bij Home Valley park, picknicken we en maken een korte wandeling over het strand.
Onze weg vervolgen we naar Cook-Underwood Road, hier rijden is echt een traktatie. Je ziet in de verder Mount Hood(11.285 feet) liggen, die nog steeds bedekt is met sneeuw.
In Troutlake raken we de weg kwijt, en dat kost onze vele mijlen. De Ice caves bezoeken wij niet meer, want het is al 16:00 uur. Erg jammer, helaas niks aan te doen.
De rest van de route rijden we verder met grote ogen, het is echt mooi. Je ziet overal bergen met fluweel gouden kleur bedekt gras.
Onze hotel bereiken we pas rond 19:00 uur. We eten bij de Sharis. Eten valt tegen maar de blue berries cobbler is waanzinnig lekker.
Tot morgen