Baltimore – Gettysburg – Baltimore – 188 mijl

We vertrekken rustig aan deze ochtend. Een eenvoudig ontbijt, buiten is het grijs en fris -slechts acht graden. Eerst maar eens tanken: 2,89 dollar voor een gallon (3,78 liter). Dat voelt toch behoorlijk goedkoop.

Ons eerste traject vandaag is de Historic National Byway. Een ontspannen rit, zonder spectaculaire bezienswaardigheden, maar wel aangenaam om te rijden. We passeren Catonsville, Ellicott City en Frederick, en maken een stop bij het Rosa Hill Park. Daar staat een oud huis uit het einde van de 18de eeuw. Vlakbij oefenen militairen; het is boeiend om even te blijven kijken. Een groot deel van de route volgen we de MD-144.

Daarna rijden we door prachtig, herfstig landschap richting Gettysburg – de bomen kleuren intens in rood, oranje en geel.

In Gettysburg bezoeken we het Gettysburg National Military Park. De Slag bij Gettysburg (1–3 juli 1863) was een van de grootste veldslagen van de Amerikaanse Burgeroorlog, en geldt als het grote keerpunt in die strijd. Overal in het park staan beelden en monumenten ter herinnering aan die dagen. We maken de autoroute met zestien stopplaatsen om alles goed te kunnen bekijken. Indrukwekkend hoe de geschiedenis hier nog zo tastbaar aanwezig is.

Vlak voor ons bezoek zien we in het stadje zelf een demonstratie tegen T. De sfeer is geladen – je voelt de boosheid, maar ook hoop. Het raakt ons om dat van dichtbij mee te maken. Ook in Middletown en Hagerstown zagen we protesten. Het laat een diepe indruk achter.

De temperatuur liep vandaag flink op: van acht graden bij vertrek tot zo’n tweeëntwintig graden in de middag, met volop zon.

Morgen beginnen we aan het laatste deel van onze reis: Washington DC. We lezen dat veel federale gebouwen en natuurparken gesloten zijn, maar we komen onze dagen vast goed door.

Baltimore

Wat gaat de tijd snel, alweer dag 25! De dagen lijken voorbij te vliegen, maar vanmorgen voelde het toch echt even als herfst: het was ijskoud. Slechts 4 graden toen we naar de bushalte liepen. Onze adem hing als wolkjes in de lucht – echt bibberweer.

Vandaag stond een uitstapje naar downtown Baltimore op het programma. We gingen met het openbaar vervoer: eerst met de bus, daarna met de trein. De busrit verliep soepel, maar toen we bij het treinstation aankwamen, schrokken we wel even. We kwamen terecht in een wat ruigere buurt van Baltimore – mensen die duidelijk onder invloed waren, figuren die er niet bepaald fris uitzagen. We werden niet aangesproken of lastiggevallen, maar het voelde gewoon niet prettig. Vooral voor A was het heftig, het riep herinneringen op aan de ervaring in de bus in New Orleans. Alsof de spanning van toen weer even terugkwam. En dan kwam de trein ook nog een kwartier te laat… wat een start van de dag!

Gelukkig kwamen we veilig aan in de stad. We liepen via Pratt Street richting de Inner Harbor, waar een paar indrukwekkende oorlogsschepen liggen. Het was er gezellig druk, want morgen wordt de marathon van Baltimore gelopen. Bij het Visitor Center werden we vriendelijk geholpen door een dame die ons een plattegrond meegaf. Er rijdt ook een gratis shuttlebus die langs de belangrijkste bezienswaardigheden gaat – handig, al zaten er ook wat van dezelfde soort mensen. Niet onaardig, maar voor A toch even wennen.

Onze eerste stop was de wijk Mount Vernon met het plein ter ere van George Washington. Het was er heerlijk rustig, bijna sereen. Daarna gingen we op zoek naar “1700 Pound Dog”, (ook bekend als His Masters Voice) een 14 voet hoge hond van metaal die voor de hoorn van een (antieke) grammofoon zit – grappig en opvallend om te zien.

Helaas bleek de Peabody Library gesloten. Jammer, vooral voor B, die er erg naar uitkeek. Wat is dat toch met bibliotheken die dicht zijn als wij er zijn? De Peabody staat bekend om haar prachtige architectuur – gietijzeren balkons, een glazen dak – echt een pareltje van de Johns Hopkins University. Ook bij die Universiteit zijn we nog even gaan kijken. De campus was mooi en indrukwekkend, al was ook daar de bibliotheek dicht. De universiteit zelf is een van de beste ter wereld – in 2020 stond ze zelfs op de twaalfde plaats van de Times Higher Education Rankings.

Rond half twee begon de honger toe te slaan, dus gingen we lunchen bij de binnenhaven. We aten heerlijke pizzapunten terwijl we uitkeken over de drukke promenade, waar mensen wandelden en de zon genoten. Inmiddels was het 19 graden – wat een verschil met vanmorgen!

Na de lunch bezochten we het World Trade Center Baltimore, een bijzonder vijfhoekig gebouw ontworpen door I. M. Pei. Het is zelfs het hoogste pentagonale gebouw ter wereld! Vanaf de 27ste verdieping hadden we een adembenemend uitzicht over de stad en de baai. De zon scheen volop en alles leek even goud te glanzen. Er is ook een kleine 9/11-herdenkings-plaats en een souvenirwinkel – het gaf een mooi moment van bezinning na een volle dag.

Daarna was het mooi geweest. Genoeg cultuur, genoeg indrukken. We namen dezelfde route terug naar ons hotel – weer een beetje bijzonder, maar gelukkig zonder problemen.

Wat een dag vol contrasten: van koude ochtenden tot warme middagen, van onrustige buurten tot prachtige uitzichten. Baltimore heeft indruk gemaakt – op z’n eigen, rauwe manier.

Philadelphia (PA) – Baltimore (Maryland)

Vandaag was het alweer een stuk koeler. Het is 12 graden, best zonnig, maar brrr… wat is het koud!

De twee thermosbekers zijn gevuld met warme koffie. We gaan vandaag richting Baltimore, met een flinke omweg langs allerlei historische dorpen.

In Wilmington bezichtigen we de Immanuel Episcopal Church, een prachtige kerk uit 1703. Ze ligt aan een weg met keien – leuk om te zien, maar vreselijk om over te rijden!

Omdat het nog veel te vroeg is én behoorlijk koud, slaan we de wandelingen in de natuur maar over.

In Christiana winkelt A nog even in de mall. We halen hier ook lunch voor onderweg.

Via de dorpjes Chesapeake City, Cecilton, Georgetown, Galen en Centreville rijden we richting Annapolis. Volgens het reisboekje zou dit een prachtige tocht zijn… nou, dat viel tegen. Het kostte vooral veel tijd, tijd die we liever in Annapolis hadden doorgebracht. Enfin, we hebben het gezien.

In Annapolis bezoeken we het Maryland State House. Dit gebouw speelde een cruciale rol in de vroege Amerikaanse geschiedenis en de stad diende zelfs als hoofdstad van de Verenigde Staten van 26 november 1783 tot 13 augustus 1784. Een prachtig gebouw!

Tegen 16:30 uur vinden we het wel genoeg. We rijden verder naar Baltimore, over een enorm drukke weg. Net voordat het donker wordt, checken we in bij het hotel. Tegenover het hotel halen we iets kleins te eten – A wilde graag een simpele maaltijd. Elke dag Amerikaans eten begint namelijk wel wat eentonig te worden.